Ters osmoz ya da İngilizce söylenişiyle reverse osmosis yöntemi, içme suyu elde etmek için kullanılan en gelişmiş ve en yaygın teknolojidir. İlk olarak NASA tarafından, uzay kapsülünde kısıtlı alanda atık sudan içme suyu elde edebilmek için geliştirilmiştir. Daha sonra sistem gelişen teknolojik olanaklarla birlikte evlerde de kullanılmaya başlanmış ve günden güne yaygınlık kazanmıştır.

Bu yöntemle basınçlı su gözenekleri milimetrenin milyonda birinden daha küçük olan membran filtreden geçirilerek ayrıştırılır. “Membran Filtre Modülü”nün; bir girişi, iki çıkışı bulunur. Basınç sayesinde membran gözeneklerinden geçebilen su arıtılmış su çıkışından, geçemeyen karışımlı su ise atık su çıkışından atılır.

Bu işlem sırasında suda bulunan çözünmüş maddelerin %90’ından fazlası, mikroorganizmalar ve zararlı maddelerin tamamı, atık su ile dışarı atılarak, sağlıklı mineral yapısıyla saf su elde edilir. Membran Filtre 3 kat kompozit polyamid kumaştan oluşan, yarı geçirgen bir zardır. Bilinen en küçük virüs, membran gözeneğinden 20 kat daha büyüktür ve asla bu filtreden geçemez. Ters Osmoz teknolojisine sahip her arıtma sistemi aynı kalitede içme suyu üretemez. Sistemde kullanılan filtre malzemeleri arıtılan suyun kalitesini doğrudan etkiler. Bu yüzden son kullanıcı, su arıtma cihazında kullandığı filtrenin FDA ve NSF onaylı olup olmadığına, filtrelerin markalarına ve orijinal olup olmadığına dikkat etmelidir.